Το Αδαμάντινο Όχημα (Βατζραγιάνα)

Το πνευματικό μονοπάτι της Βατζραγιάνα, το Αδαμάντινο (ή Ταντρικό) Όχημα του Βουδισμού, μεταφέρει τις βαθύτερες διδασκαλίες του Βούδα. Περιέχει εξαιρετικά αποτελεσματικές τεχνικές, τα λεγόμενα Επιδέξια Μέσα, που είναι ικανά να οδηγήσουν τον ασκητή στην τέλεια Φώτιση μέσα σ' ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα ('μέσα σε μια ζωή').

Η Βατζραγιάνα αποκαλείται επίσης Όχημα του Καρπού διότι 'χρησιμοποιεί' την ίδια τη Φώτιση ως μονοπάτι. Ο ασκητής στη Βατζραγιάνα, έχοντας ενσωματώσει τις βασικές ποιότητες των δυο προηγούμενων Oχημάτων δηλαδή την ηθική συνείδηση του Μικρού Οχήματος και την ανιδιοτελή, γεμάτη αγάπη και συμπόνια στάση του Μεγάλου Οχήματος, είναι έτοιμος να υπερβεί τις ίδιες τις ιδέες της Φώτισης και της μη-Φώτισης.

Ζωτικής σημασίας στα πλαίσια του Αδαμάντινου Οχήματος είναι ο ρόλος του Δασκάλου και η απόκτησης της ευλογίας του. Ο Δάσκαλος της Βατζραγιάνα (Γκουρού) είναι ο κάτοχος της γνώσης, ο οποίος με τις προφορικές του οδηγίες, εισάγει τον μαθητή στη πραγματική 'φύση του νου' του. Του μεταδίδει ουσιαστικά τη γνώση και το βίωμα ότι όλα τα φαινόμενα (συμπεριλαμβανόμενος και ο ίδιος ο ασκητής) είναι εκ των προτέρων έκφραση του απόλυτου, είναι η Μεγάλη Τελειότητα πρωταρχικά αγνή και αδημιούργητη. Έτσι, η κύρια ποιότητα που καλλιεργεί ο ασκητής είναι ακριβώς αυτή η 'καθαρή θεώρηση' του εαυτού του και όλων των φαινομένων. Τότε, αναγνωρίζοντας ότι όλα τα φαινόμενα φέρουν τη Μεγάλη Σφραγίδα του απόλυτου και είναι αυθόρμητα απελευθερωμένα, γεμάτος από ευδαιμονία και συμπόνια, μπαίνει απευθείας στην φωτισμένη διάσταση, ελεύθερος από κάθε ελπίδα και φόβο.

Η εισαγωγή στη φωτισμένη κατάσταση μπορεί να γίνει με άμεσο τρόπο, από νου σε νου, ή μέσω συμβόλων που μας αφυπνίζουν απευθείας. Παρόλα αυτά, παίρνει συνήθως τη μορφή μίας διπλής διαδικασίας ωρίμανσης και απελευθέρωσης. Με τον όρο ‘ωρίμανση’ εννοούμε μία διαδικασία ωρίμανσης της ροής της συνείδησης του ασκητή, μέσα από τη Μύηση, που προετοιμάζει τη καθαυτή διαδικασία της απελευθέρωσης. Η Μύηση, στην βουδιστική ταντρική παράδοση, αποτελείται από τέσσερις φάσεις, η καθεμιά των οποίων είναι μία ιδιαίτερη μύηση ή ενδυνάμωση. Αποτέλεσμα της μύησης είναι ότι μας καταδεικνύεται η φωτισμένη διάσταση όλων των διαφόρων πλευρών του εαυτού μας. Το γεγονός αυτό φυτεύει έναν σπόρο στην εμπειρία μας, ο οποίος μπορεί να καλλιεργηθεί μέχρι τη πλήρη ανάπτυξή του, στην τέλεια κατάσταση ενός αληθινά ολοκληρωμένου Βούδα. Η ‘απελευθέρωση’ είναι η εφαρμογή ειδικών τεχνικών – οι τεχνικές των Φάσεων Παραγωγής και Ολοκλήρωσης του Διαλογισμού, τα λεγόμενα επιδέξια μέσα – που ‘απελευθερώνουν’ τον σαμσαρικό μας τρόπο λειτουργίας και τον μετατρέπουν σε έναν φωτισμένο τρόπο λειτουργίας.